سی سالگی

میدونی ناخودآگاه ذهنم میره به سمت قبل , بهتره بگم چون من احمقم ,چرا من نقطه ضعفم خودم و میدونم اما کاری نمیتونم بکنم , دروغ چرا جراتش و ندارم ,حس خود آزری هست دیگه , از اینکه عاشق کسی باشی اما همون فرد سوهان روحت باشه . بودنش خوشحالم میکنه اما...
حرفای امروز همش حرفای قدیمی بود اره درسته اما سوال همیشگی واسه من آخرش چی .
سی سالگی هم اومد و رفت .
ایران هم رفتم و آمدم ,خوب بود, حرف زدم ,شنیدم
مشکل منم, خودم هم میدونم ,از اینکه نمیتونم تصمیم بگیرم ناراحتم ,آرزوی سی سالگیم این بود کاش بتونم تصمیم قاطع بگیرم ,زندگی ارزش هیچی نداره آخرش هچکس پیشت نمیمونه فقط خودت هستی و خودت پس خوشحال باش و از زندگی لذت ببر حرف راحته عمل کجا بود.
اخلاق من همون گند یا خوبه ده سال پیشه ,سی سال عوض نشد خیلی با تجربه تر شدم اما هنوز همونم همیشه افتخار میکنم که چه ظاهری چه اخلاقی همونم زندگی و شرایط خیلی تغیر کرد اما من همیشه به تو میخواستم ثابت کنم من همونم . من افتخار میکنم که همونم اگه تو ناراحتت میکنه این مشکل توئه ,این توی که عوض شدی ,من همونطوری عاشقت شدم میخام همونطوری باشی اما نیستی یا عوض شدی من از این متنفرم ,آزارم میده دوباره برمیگردیم سر خط مشکل منم .
چرا باید ۱۰ سال طوری زندگی کنم و بخوام ثابت کنم من همونم واسه کسی که عوض شده ,این حرفا غیر از اعصاب خردی چیزی نداره , اره راست میگی تو اعصابه ت و میزاری من زندگیم, این کجا و ان کجا.

پینوشت :

دو روز باهم بودن, نصف خواب , نصف موبایل صحبت کردن ,دروغ چرا ۵ ساعت رو هم رفته وقت واسه من داشت.
اندازه انگشت های دست ندیدم . خوب ۳۶۵ روز پیش هم هستیم بقیش اشکال نداره .
بازم باید بگم خوب که همینقدر هم بود.یعنی کشته لطف و محبتم.
از عدد ۵ متنفرم , زنای ایرانی روی نرون حسابی , اه مرسی.

بازی روزگار...